vrijwilligerwerk

Het bijhouden van een reis blog blijkt toch een kleinere prioriteit te hebben als je met zn 2een reist... maar goed, nu dan eindelijk een bericht om jullie op de hoogte te houden van onze omzwervingen.
Een tijdje terug alweer bevonden we ons nog in het ruige zuiden van Argentinie. Bariloche is een stad aan de voet van het Andes gebergte waar de invloeden van de Zwitsers duidelijk zichtbaar zijn. De meeste huizen zijn er van hout, er wordt chocola gemaakt en je kunt er kaasfondue eten. Verder kun je er prachtig wandelen en raften! Ja, zo af en toe mag je jezelf verwennen op een wat duurdere excursie/ activiteit. Het was echt prachtig (zie de foto´s). Van Bariloche voerde de toch verder naar Mendoza... een van de bekendste wijnstreken van Argentinie. Nou hadden we al het een en ander aan wijn geproefd hier en daar maar als je je in het rode hart van de wijnstreek bevindt dan moet je natuurlijk ook even gaan kijken hoe het gemaakt wordt en overal een klein slokje proeven... Sinds tijden konden we weer eens op het (harde) zadel van een fiets gaan zitten om van bodega naar bodega te gaan. Aan het einde van de dag bleek de fietsverhuurder een kraan te hebben waar wat ons betreft een oneindige hoeveelheid heerlijke wijn uit bleek te komen. Aan het begin waren we met een aantal mensen van verchillende nationaliteiten maar na 3 uur wijn drinken (het was inmiddels donker) bleven we nog met 2 nederlanders en een belgische over... je raad het al, de wijn was gratis!

Het vrijwilligerswerk waar we op hadden gehoopt, gaf geen gehoor op ons laatste emailtje en dus gingen we er van uit dat het niet door zou gaan. Toen dus maar naar de hoofdstad van Chili, Santiago, die we ook graag wilden zien. Daar aangekomen hadden we opeens bericht dat het vrijw. project dat ze ons graag zouden hebben! Maar inmiddels zaten we ca 1000 km verderop met de Andes er tussen. Toen we besloten hadden uiteindelijk toch voor het werk te kiezen konden we het niet laten om toch eerst nog een dagje naar het strand te gaan. Heerlijk, om op 6 december op het strand te liggen bakken, 30 graden, een cool zee briesje en af en toe een koud pilsje, wat wil een mens nog meer.

Goed, maar na een busreis van 20 uur en een hoogte verschil van 4000m tijdens de reis, eindelijk bij het project aan gekomen en nu moest er gewerkt worden!
Het heet hier El Eden (net als in de bijbel) en het is een opvangcentrum voor dieren uit Argentinie. Er zijn 7 poema´s, soort struisvogels, papegaaien, llama´s, een zwart schaap dat zich als een hond gedraagd, apen en nog veel meer. Ons werk bestaat ´s ochtends uit het schoonmaken van hokken en het eten geven van de dieren. Overigens lopen de meeste dieren hier ´vrij´ rond op een heel groot terrein.
Verder doen we ´s middags allerlei andere klussen, een beetje alsof je op een boerderij werkt. Wij vermaken ons hier prima en de vrouw die het runt is een beetje vreemd mar wel heel aardig. Ze gaat bijvoorbeeld zo nu en dan een blokje om en knuffelt dan de bomen.

Toch hebben we ook wel weer zin om verder te trekken maar niet nadat we kerst en oud en nieuw bij Catalina (vriendin van Sienke) en haar familie zijn gaan vieren.

Tot zover de up date en geniet van de foto´s.