.. now for something completely different..Bolivia

Iets minder dan 3 maanden hebben we in Argentinie en Chili gereisd en nu is het tijd om de grens over te gaan. De grens met het andere Zuid Amerika... niets kan het verschil tussen deze 2 werelden beter beschrijven dan de reis van die dag over de grens.

Dit keer was er geen bus die de grens overschreed zoals we dat gewend waren. We moesten eerst een kilometer lopen met onze tassen vanaf het bus station waarna we achter in de rij konden aansluiten. Aangezien er slechts 1 duanebeambte aan het werk was ging dit allemaal vrij traag. Aan de horizon hoopten zich op dat moment al grote wolken op...
Net optijd stonden wij onder een afdakje toen de bui los barste, maar we hadden een stempel... Argentinie uit alleen. Bolivia in, stond een nog veel langere rij, maar dit keer met 2 duanebeambten. Het water stroomde inmiddels door de straten, lang leven het regenseizoen! Vergeet ook de hoogte niet want we bevonden ons op dat moment op 3000 meter en dat merk je wel in je ademhaling.
De locals om ons heen stonden ons met dikke wangen aan te gapen. De wangen bleken gevuld met coca bladeren, de basis grondstof voor cocaine. De bladeren alleen hebben een beetje de zelfde werking als koffie behalve dan dat ze hier een dikke wang hebben en groene tanden.
Toen we eindelijk na een uur of 2-3 door alle rijen heen waren hebben we meteen een bus genomen naar het volgende stadje, normaalgesproken 3 uur rijden...
Toen we het dorpje uitreden vroeg ik me af wanneer we bij de asfaltweg zouden komen...
Al gauw werd het donker en ik zal nu een beschrijving geven van het verdere verloop van de busrit:
De asfalt weg bleek er niet te zijn, in plaats daarvan was het een zand-grindweg die al een tijdje wordt gebruikt. Wij zaten achter in de bus en vlogen letterlijk bij enkele hobbels 10 cm de lucht in. Dat was alleen als de chauffeur dat soort hobbels niet zag en niet op tijd kon remmen. Doorgaans reed hij met een flinke vaart over de oneffe weg wat je het gevoel gaf alsof je op zo´n tril plaat zat. De bus rammelde aan alle kanten en het klonk alsof deze ieder moment uit elkaar kon vallen. De forse man die naast me zat en zich zeker een week niet had gewassen maakte de reis er niet prettiger op.
De reis vervolgde zich door rivierbeddingen (met 30 cm hard stromend water!), hellingen op en af en ik weet niet hoeveel bochten. Tot een combinatie van die 3 genoemde terreinen zich leek te verenigen in 1 stuk weg. De bus gleed weg en daar stonden we in het donker. Het leek alsof we in een varkens-modderbad terecht waren gekomen!
Na onvruchtbare pogingen van de chauffeur om de bus er uit te rijden kwamen er uit het niets opeens een aantal zware wegwerkmachines die er uiteindelijk nog 30 minuten voor nodig hadden om de bus weer vrij te krijgen. Dit is Bolivia! Daarna zonder veel problemen op de bestemming aangekomen.

Eenmaal in Bolivia hebben we paardgereden, een 4 daagse toer gedaan over de verlaten hoogvlaktes van de Andes met als een van de hoogte punten een enorme zoutvlakte (zie foto´s). Verder hebben we La Paz nog bekeken en zijn we naar het Titicaca meer geweest (3900 meter hoog). We hebben zoveel mooie dingen gezien in de afgelopen weken, er zijn geen woorden voor om dat allemaal te beschrijven. Daarom een kleine collectie foto´s.
Nu op naar Peru en Ecuador!